Categorie: Eenheidsbewustzijn

Bewustwording met een meerkoet (en een wolf)

Ik sta te dromen. Mijn aandacht wordt gevangen door een vogel. Ik blijf gefascineerd kijken. Observerend. Hopla! Ineens raakt de natuur me, precies daar waar op dat moment een knoop in mijn buik zit. Huh? De verbinding wordt vervolgens gemaakt. Beeld met gevoel. Een seconde later verschijnt er een grote glimlach op mijn gezicht.
Wat is er nu aan de hand? Lees verder

Brugpieperstress

Een blog uit de oude doos (en hier nog niet eerder gepubliceerd). Door een totaal andere zoektocht kwam ik het tegen en heb ik mijn blogs van jaren terug weer een keer gelezen. En ik genoot ervan! Brugpieperstress gaat over de eerste dag van mijn omscholing tot journalist.

Brugpieperstress
12 mrt 2009, 22:22

De trein uit en op zoek naar de bussen. Bus 12 om precies te zijn. Het station is overvol. De mensen lijken als mieren uit alle hoeken en gaten te komen. Ik merk dat ik het druk vind. Eerst nog strippenkaart kopen. De winkel is al net als het station, vol en druk.

Bus 12 slingert door Utrecht. Het begint buiten te schemeren dus goed opletten langs welke bushaltes de bus gaat. Ja, daar moet ik eruit. Mijn hart gaat te keer en er gaat van alles door me heen: wie zullen mijn medecursisten zijn? Waar ben ik al goed in en wat moet ik nog duidelijk leren? Zal ik het leuk vinden?
Ik loop richting het gebouw. Lees verder

De wonderlijke taal van het lichaam

Lastig onderwerp, onvruchtbaarheid. Het is zo persoonlijk en kan diep raken. Toch wil ik mijn verhaal hier delen. Ik vind hem namelijk mooi en het vertelt me zoveel. In mijn geval betreft het PCOS. In andere woorden: mijn eitjes willen maar niet springen. En ik ook niet… En daar zit de sleutel. Lees verder

Waterval aan woorden…

Ik vind de wereld soms gewoon stom. Als ik mezelf wat meer neer wil zetten, dan willen mensen weten wie je bent. Ik ben ik, Frieda. Ja maar, wat doe je? Eigenlijk niks. Af en toe schrijven. Lekker lachen met collega’s in het hostel. Gewoon… leven… zoiets. Niet mega glorieus. Gewoon.

Ik weet dat het veel meer is dan “gewoon”. Voor mij is het veel meer dan gewoon. Ik voel en zie van alles. Processen, beweging, ontwikkeling. In mezelf, in mensen om me heen, in de wereld. Als een dans, met de stille wereld in de bomen, vogels, sterren en lucht er omheen, als getuigen.
Soms hoop ik dat mensen dat zien, dat ik zo kijk. Ik vind het namelijk zo mooi. Soms schrijf ik erover. Dan krijg ik het eruit. Meestal kijk ik gewoon, net zo stil als de getuigen. Lees verder

Enge stofjes zijn als emoties van andere mensen

 

Aspartaam, amalgaam vullingen, fluoride, geur-, kleur- en smaakstoffen… Check google en volgens de één zou het verboden moeten worden en is de toevoeging in de producten onderdeel van een groot complot om de mensheid schade toe te brengen. Volgens de ander zal dat wel meevallen want anders had de overheid het toch verboden? De meningen zijn duidelijk verdeeld. Het gevolg? Je weet niet meer wat je moet geloven. Wat is nu goed en wat is nu slecht en wie heeft er gelijk? In deze discussie blijft er bij mij steeds maar één ding overeind staan, mijn eigen oordeel. En die zegt: ‘maakt het eigenlijk zoveel uit?’ Enge stofjes zijn namelijk net als emoties van andere mensen. En er valt om te gaan met deze emoties. Dus ook met enge stofjes. Ik zal uitleggen wat ik bedoel. Lees verder

Status Update, extended version

This post started as a Facebook Status Update. It turned out to be a complete note. So why not post it on my blog site? In English. So here’s how I’m doing…

Last week, I officially started as a social media geek at my current working place: Hostel Stayokay Vondelpark and Stayokay Stadsdoelen. And I like it! Unlimited amount of ideas keep popping up in my head. Tips about what to see, where to go, mainstream things, vintage and art places, unknown and unexpected beautiful spots etc etc And in addition to that:  I will be writing blogs about Amsterdam. Love it!! Lees verder

Kop of munt?

Ze kijkt me aan en zegt: ‘zullen we er een muntje op gooien?’ Ik schrik en voel van binnen dat als ik ja zeg, dat ik dan een beslissing ga nemen. Het wordt kop of munt!

Kop voor alle poeha die mijn hoofd bedenkt om de situatie waar ik in zit paniekerig te verlaten: ‘ik moet meer solliciteren want anders heb ik geen werk. Is mijn website wel goed? Zie ik iets over het hoofd? Ik moet dit en ik moet dat…’

Munt voor de rust en het geduld in mijn hart. Daar waar Lees verder

Er hangt iets in de lucht…

Stel je eens voor: een globaal netwerk waar we als levend wezen op in kunnen loggen, maar dan zonder internet en zonder computer. De aarde is de server, het bewustzijn is het net en jij bent de gebruiker. Kan dat? Ja.

Hoe dan? Via je gevoel. Jouw gevoel. Jouw hart is verbonden met alles wat leeft en beweegt. Misschien niet altijd even bewust, maar jij kunt via jouw hart contact maken. Met de boom vlak voor je deur of met de giraf in Artis. Met de buurvrouw van de overkant, met je buddies op facebook of met Moeder Aarde onder je voeten. Het is één groot netwerk. En het stroomt. Als een golf dwars door alles en iedereen heen.

Op dit soort momenten, waarbij ik denk aan hoe dit voelt, dan ben ik zo ontzettend blij dat ik hier gevoelig voor ben. Het is net of er overal glitters zitten. Sprankels van leven. En het wiebelt, stroomt, gaat heen en weer en komt bij je terug. Het is enorm speels. Het kent geen oordeel. Het kent geen goed of slecht. Het is gewoon wat het is: leven. En misschien dekt dit de lading nog niet eens, want een steen en onze aarde vinden wij geen levende dingen. Ze barsten echter van, om het maar in mijn termen te zeggen, de sprankels. Het is energie.

Soms is deze stroom overladen met nieuwe energie. Dan is er een update. Lees verder

Kriebels in mijn keel

Komen de woorden normaal gesproken uit mijn handen, tegenwoordig begint het te kriebelen in mijn keel. Vlak voordat ik iets op wil schrijven, rollen ze al perfect over mijn lippen. De woorden dan op willen schrijven is als een vallende ster willen aanwijzen aan iemand anders. Het lukt bijna niet! Frustrerend? Soms. Ik moet er vooral om lachen. Het geeft namelijk aan dat dit iets is wat ik verder op mag gaan pakken.

De drang om voor groepen te staan, is altijd al aanwezig geweest. Zo heb ik Lees verder

Als paddenstoelen…

En dan is het herfst. De herfst heeft voor mij altijd gevoeld als een periode waarin je weer naar binnengaat, in huis, maar ook in jezelf. Zo heeft ieder seizoen haar eigen energie. Ik laat me hier niet volledig door leiden, maar je kunt er wel gebruik van maken. Je bent tenslotte een levend wezen en voelt de seizoenen ook in jezelf, bewust of onbewust.

Dit jaar valt me wat anders op. Naast de inkeer, zie ik dat de herfst ook een enorme vruchtbare, actieve periode kan zijn. Je ruikt de grond als je in de ochtend het raam verder opendoet en krijgt zin om naar buiten te gaan. De producten van deze zelfde aarde kunnen worden geoogst: pompoenen, wortelen, aardappelen, uien, selderij, maïs. Dit voedt! En ik merk dat ikzelf ook de vruchten van mijn eigen werk begin te zien. En met mij zijn er op dit moment Lees verder

Kijken mag

Ik kijk naar boven en de hemel kijkt terug. Immens groot… Niet te bevatten en soms zo onrealistisch als je bedenkt dat wat wij zien, slechts een druppel is van de hele oceaan die het heelal eigenlijk is.

Ik kijk naar de bomen met zijn kleine bewoners die van tak tot tak huppen, druk kwetteren en met hun kopjes snel heen en weer flitsen op zoek naar muggen en rupsen. Ieder vogeltje is anders. Iedere boom heeft zijn eigen vorm. Niets is hetzelfde. Noem me een dromer, ik geniet daarvan. De tot in detail uitgewerkte complexiteit in z’n eenvoud. Ik bedenk me vervolgens hoe het in godsnaam mogelijk is dat dit bestaat! Ik vind het een wonder!

Met dit respect en overweldigende gevoel, snap ik soms niet dat Lees verder

Who knew…

De officiële lancering van het online magazine Gladly vindt morgen plaats, in het chique College Hotel in Amsterdam Oud-Zuid. En ik vind het spannend! Voor een kort moment dacht ik: waar ben ik aan begonnen en wat moet ik aan? Ik heb winkels van binnen gezien waarvan ik niet wist dat ze bestonden, maar het is gelukt!

Nu alles binnen is qua outfit zit ik in feite te wachten op de lancering. Ik heb kriebels in mijn buik, maar er is vooral eigenlijk verwondering. Wie had dit toch gedacht? Ik vind het erg apart. Een paar jaar geleden liep ik nog in een Lees verder

Hangen in de muziek

‘Jullie gaan véél te snel. Je moet hangen, hangen in de muziek. Vóel het.’ De woorden van de choreograaf van het tv-programma So You Think You Can Dance tegen de zenuwachtige en veel te vermoeide dansers.

‘Ho, rustig aan. Opnieuw. Luisteren en hangen, hangen in de muziek.’ De woorden van Angela Groothuizen tijdens het repeteren voor de live-show van X-factor.

Ik vind hem leuk! Het is namelijk niet alleen toepasbaar in Lees verder

Schaduwwerk noodzakelijk? Nee!

Zowaar viel daar het blad Ode bij mij in de bus. Ik ken het blad een beetje. Ik heb in de bibliotheek en in exemplaren van de buurvrouw zitten spitten naar interessante artikelen. En die vond ik! Dit exemplaar (nr. 127) in mijn brievenbus ging over Schaduw en wat voor functie de schaduw heeft in het pad der verlichting. Of beter gezegd, zoals de subkop op pagina 63 zegt: “waarom een beetje duisternis nodig is als je streeft naar meer geluk”. Ik wil daar graag op reageren.

Ik miste duidelijk een andere benadering in het verhaal licht-schaduw. Ik miste de benadering dat we als mens vrij zijn om te kiezen. In mijn ogen is het artikel namelijk alleen een benadering vanuit het denken, vanuit dualiteit. Ik zal uitleggen wat ik hiermee bedoel. Lees verder

Terug in de tijd, een bijzondere ontmoeting

Onrustig word ik ervan, van verhuizen. Mijn oude vertrouwde plek is weg, de nieuwe stek is nog niet klaar en voor mijn gevoel is het huis nog niet van mezelf. Met al het werk dat verricht wordt, krijg ik in de tussentijd het gevoel dat ik hier voor lange tijd moet gaan zitten. En dan gaan de hakken in het zand. Wat? Hier de komende tijd blijven? In gedachte zit ik al in het vliegtuig naar Londen. Vastzitten? Aan een huis? Ik dacht het niet! Nu deze wegrenstuip wat weg begint te trekken en het huis mijn thuis begint te worden, krijg ik zin om te gaan lezen: “The Time Traveler’s Wife van Audrey Niffenegger”. Waarom dit boek? Er zit een verhaal achter, en een bijzondere. Lees verder

Goede voornemens ’08

Onderstaande tekst heb ik begin 2008 geschreven en heeft min of meer als inspiratie gediend voor mijn blog “vakantie ritueel“. Mijn schrijfstijl, opbouw en leefsituatie zijn inmiddels veranderd (oefening baart kunst). Daarom is het leuk om het eens terug te lezen, precies zoals ik het toen geschreven heb (inclusief de verwarring tussen Moeder Maria en Maria Magdalena. Maria, Maria…. Het is me vergeven).

Goede voornemens is niet iets waar ik me sterk mee bezighoud, maar dit jaar heb ik het anders gedaan. Mijn vriend heeft me meegenomen naar Parijs om daar oud en nieuw te vieren. Het was Lees verder

Vakantie Ritueel

Je hebt wat tijd voor jezelf. De drukte en de zorgen van alledag zijn even heel erg ver weg. In die staat van zijn loop je een kerk binnen. En dan is daar rust! Je kijkt alleen maar. Het is er koel en je verwondert je over de bijzondere lichtinval. In de hoek kun je een kaarsje aansteken. Ach, waarom ook niet.

En in dat kerkje, waar je even helemaal stil wordt, daar doe je een wens voor jezelf of voor een ander. “Ik hoop dat het goed zal gaan met oma”. Of, “ik hoop dat ik in staat ben om een leuke werkplek te vinden”. Je zucht, steekt rustig de kaars aan, blijft nog even staan met je wens in gedachte en draait je dan om. De kerk weer uit en de zon weer in. Je wens is als een ballon zachtjes de lucht ingegaan …

Mijn vakantie ritueel.

Fijne zomer!