Enge stofjes zijn als emoties van andere mensen

 

Aspartaam, amalgaam vullingen, fluoride, geur-, kleur- en smaakstoffen… Check google en volgens de één zou het verboden moeten worden en is de toevoeging in de producten onderdeel van een groot complot om de mensheid schade toe te brengen. Volgens de ander zal dat wel meevallen want anders had de overheid het toch verboden? De meningen zijn duidelijk verdeeld. Het gevolg? Je weet niet meer wat je moet geloven. Wat is nu goed en wat is nu slecht en wie heeft er gelijk? In deze discussie blijft er bij mij steeds maar één ding overeind staan, mijn eigen oordeel. En die zegt: ‘maakt het eigenlijk zoveel uit?’ Enge stofjes zijn namelijk net als emoties van andere mensen. En er valt om te gaan met deze emoties. Dus ook met enge stofjes. Ik zal uitleggen wat ik bedoel.

Emoties van anderen
Soms kom je mensen tegen. Ze gooien hun woede, frustratie of verdriet zo in je schoot. Soms raakt je dat, soms niet. Op de momenten dat het je raakt, ben je vaak zelf al wat gevoeliger, moe of heb je gewoon je dag niet. De emotie komt bij je binnen en als een besmettelijke ziekte word je zelf onrustig, boos, down of gefrustreerd. Het kan soms even duren voordat je weer bij jezelf bent gekomen. (Lang douchen doet wonderen!)
Je zou kunnen zeggen dat dit proces plaatsvindt op emotioneel niveau. De emoties raken je en geven vervolgens een emotionele reactie in jezelf.

Enge stofjes 
Soms eet je voedsel waar veel E-nummers, cafeïne of bijvoorbeeld aspartaam in zit. Als je moe en wat gevoelig bent, kan je er last van hebben. De stoffen maken je bijvoorbeeld onrustig, geven je soms zelfs een vies gevoel of maken dat je iets te vaak naar de wc moet. Het kan even duren voordat de stoffen uit je lichaam zijn en je weer de oude bent. (Veel water drinken doet wonderen!)
Je zou kunnen zeggen dat dit proces plaatsvindt op fysiek niveau.

In essentie hetzelfde
Als de twee zo naast elkaar staan, is te zien dat het proces in essentie eigenlijk precies hetzelfde is. Iets komt van buitenaf bij je binnen, het raakt je en het duurt even voordat je weer bij jezelf bent. Of het raakt je op andere momenten helemaal niet. Het enige verschil zit hem in het niveau of de laag waar het proces plaatsvindt. De emotionele laag of de fysieke laag.

Er overheen komen
Terug naar de emotionele laag. Naarmate je ouder wordt of naarmate je bewuster wordt, merk je dat bepaalde emoties je steeds minder raken. Je bent beter in staat om bepaald commentaar, woede of vreemd gedrag langs je heen te laten gaan. Of je weet dat als het je raakt, het meer over jezelf dan over de ander zegt. Dat je met deze emoties, in jezelf of van de ander, om kunt leren gaan, vinden we niet vreemd.
Dat we om kunnen gaan met enge stofjes in ons voedsel, stuit echter vaak in onszelf op weerstand. Zijn we in staat om boven de onrust en het gevaar van deze middelen te staan?
Als je weet dat je de ene dag meer last hebt van koffie dan de andere dag, dan heb je het antwoord zelf al gegeven: Ja, je kunt de stofjes gewoon langs je heen laten gaan. Alsof het emoties zijn. Het proces is, zoals eerder al gezegd, namelijk precies hetzelfde.

Een voorbeeld uit mijn eigen leven
Tijdens mijn halfjaarstage in 1999 ben ik terechtgekomen bij een groep mensen die voorop liepen als het gaat om nieuwe ontwikkelingen in de landbouw. Zij waren bezig om meetmethodes te ontwikkelen om “vitaliteit” te kunnen meten van landbouwproducten. Daaruit zou blijken dat een appel die groeit zónder gebruik van kunstmest of chemicaliën een hogere vitaliteit heeft dan een appel waar deze middelen wel zijn toegepast.
In deze groep trof ik een man die in staat was om stoffen zoals kunstmest of antibiotica te detecteren zonder meetapparatuur. Iedere stof heeft namelijk zijn eigen energie of trilling. Het waarnemen deed hij geheel intuïtief. Dat lijkt onwaarschijnlijk maar het tegendeel werd keer op keer bewezen. Hij is mij de kneepjes van het vak gaan leren want wat blijkt: ik ben rete-gevoelig. Vanaf dat moment leerde ik de vitaliteit en aanwezigheid van stoffen te herkennen. Zonder meetapparatuur en puur op gevoel.
Vanaf datzelfde moment kon ik ook moeilijk meer broodbeleg met gemodificeerd zetmeel of voedsel uit de magnetron eten. Een mobiel deed mijn hoofd ontploffen en het computerlokaal op school maakte dat ik er niet langer dan een half uur kon zitten. Ik werd compleet leeggezogen door de straling van de elektriciteit. Ik vond het raar dat ik ineens zoveel last had van al die stoffen en EMS (Elektro Magnetische Straling) nu ik er mee bezig was. Dat klopte voor mijn gevoel niet. De meest logisch reactie daarop was als volgt: dat komt omdat je je nu bewust bent van het effect. Wat een stom iets! Je word je bewuster en daarom ben je niet meer in staat om recht overeind te blijven staan in deze maatschappij vol troep?!

Slachtoffer van materie?
En dat laatste leek logisch maar ging er bij mij onbewust niet in. Ik kan wel leren omgaan met de emoties van anderen maar we zijn slachtoffers van materie? Dat klopt niet.
Bovendien voelde het voor mij niet goed om weerstand te hebben naar bepaalde zaken. Want dat was wat de genoemde groep had: weerstand naar alles wat niet alternatief, natuurlijk of biologisch was. Ik kan niets met die frustratie. Het lurkt me misschien nog wel leger dan een compleet schoolgebouw vol computers. En dat gaf de doorslag. Stofjes kunnen je leeg lurken maar mensen met hun emoties ook. En je voelt je daarna precies hetzelfde. Het is energie, wat in de ene situatie werkzaam is op emotioneel niveau en op fysiek niveau in de andere.

Zelf kiezen
Ik heb, hoe ego strelend het ook kan zijn als blijkt dat je aanleg hebt voor iets aparts, daarom de boel de boel gelaten. Ik ben gestopt met het trainen met deze mensen en heb mijn schouders opgehaald bij de pindakaas op mijn niet biologische broodje. Mijn eigen gevoel zei namelijk dat ik zelf kon kiezen. Wil je dat het je wat doet, dan doet het je wat. Wil je dat het je niet raakt? Dan ben je gelukkig in staat er mee om te gaan.

Door je heen laten waaien en uitpoepen
En daarmee valt voor mij de angst voor het effect van deze stoffen weg. Hoe waarschuwend sommige berichten en onderzoeken ook zijn voor het gevaar wat schuilt in bijvoorbeeld fluoride in tandpasta of aspartaam als zoetstof. Ik ben nog niet volledig in staat om ze door me heen te laten waaien alsof het een briesje is. Er zijn namelijk gewoon dagen dat álles me raakt. Dus ook de genoemde stoffen. Er zijn echter ook dagen, en dat worden er steeds meer, dat ik gewoon lekker bij mezelf ben. Een niet biologisch broodje met hagelslag kan me dan niet van mijn voetstuk blazen. En de emoties van andere mensen ook niet. Ik laat de energie door me heen waaien, haal eruit wat erin zit en poep het er aan de andere kant gewoon weer uit! Zo…

Frieda

Dit artikel is gepubliceerd op de websites nieuwetijdskind.com en Orpheus Creations

© Frieda Bakker and https://friedabakker.wordpress.com, 2011

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s